The Great Chicago Fire

Chicago Fire Departement ... het begin


De stadsgrenzen waren Ohio Street in het noorden, Jefferson in het westen, Jackson in het zuiden en in het oosten was het State Street ten zuiden van de rivier; Lake Michigan ten noorden van de rivier. De engine 21taverne Sauganash bleef het sociale centrum van Chicago tot maart van het jaar 1851, waarna door een brand de sluiting genoodzaakt werd.
Het eerste brandweerkorps werd gevormd in 1832, genaamd de "Washington Volunteers".

De brandweer was niet uitgerust en dat geldt in verschillende betekenissen. Het Chicago Fire Departement kon beroep doen op 185 brandweerlieden die beschikten over slechts 17 stoommotoren die door paarden werden getrokken. De brandweerlieden vroegen al lang om bijkomende manschappen en extra materieel maar de middelen daartoe werden nooit toegekend. In de week voor de Great Fire hadden de brandweerlieden te kampen met maar liefst 20 branden, verspreid over het grondgebied van Chicago.

Het ging hoofdzakelijk over kleine brandjes en over één erg zware brand. Het succesvol bestrijden van die branden was vooral te danken aan de snelle respons van het korps. De manschappen waren hoe dan ook uitgeput bij het begin van de Great Chicago Fire en de verwarring over de lokalisering van de brand was niet meteen bevorderlijk voor het moreel.

De eerste reactie van de brandweer was snel, maar als gevolg van een fout van de wachter, Matthias Schaffer, werden brandweerlieden naar de verkeerde plaats gestuurd, waardoor het vuur ongecontroleerd kon groeien. Een alarm verzonden uit het gebied in de buurt van het vuur, werd niet geregistreerd, dit terwijl er bij het gerechtsgebouw wel degelijk brandwachters stonden. Ook de brandweerlui waren moe na tal van kleine brandjes en een grote brand in de week voordien te hebben bestreden.

Deze factoren waren de ideale combinatie om een kleine schuur die brandde om te zetten in een vuurzee.

De feiten, hoe begon het allemaal ...

De brand ontstond rond 9.00 u op 8 oktober 1871, in of rond een kleine schuur behorend tot de familie O'Leary in een steeg achter nr 137 in de DeKoven Street . De schuur was het eerste gebouw dat verteerd werd door het vuur, maar stadsambtenaren konden nooit de exacte oorzaak van de brand achterhalen. Er is echter al veel gespeculeerd over de jaren heen.

meteorietenregenIn 1882 suggereerde Ignatius L. Donnelly in ‘Ragnarok: The Age of Fire and Gravel’, dat de Great Chicago Fire was veroorzaakt door een regen van meteorieten. Op een conferentie van de Aerospace Corporation en het American Institute of Aeronautics and Astronautics wijtte de fysicus Robert Wood de brand aan het ontploffen van de komeet Biela.

Hoe dan ook gaf het feit dat er nog 4 branden tegelijkertijd ontstonden in de buurt van het Michigan meer, te denken dat ze een gemeenschappelijke oorzaak moesten hebben. Ooggetuigen spreken bovendien van ‘vuurballen’ en ‘blauwe vlammen’ die uit de hemel kwamen.

De theorie voor de meteorietenregen werd in wetenschappelijke kringen niet weerhouden omdat meteorieten ‘koud’ zijn na inslag op aarde. Er zijn ook geen precedenten over meteorieten die brand zouden kunnen veroorzaken.

Gewoon de droogte

Wellicht de meest aanvaardbare (en voor de hand liggende) oorzaak van de brand is de maandenlange droogte. Het ontbrak in Chicago ongetwijfeld niet aan ontstekingsbronnen: bakovens, haarden….
De winden die op de bewuste dagen richting stadscentrum waaiden, konden perfect gensters en smeulende resten meevoeren. Met de poederdroge (houten) gebouwen en daken lijkt het ontstaan van brand(en) dan niet eens uitzonderlijk.

De grote brand in Chicago (staat Illinois) woedde van zondagochtend 8 oktober tot dinsdagochtend 10 oktober 1871. De brand(en) veroorzaakte(n) de dood van ongeveer 300 inwoners van Chicago en maakte meer dan 100.000 burgers dakloos. De cijfers zijn schokkend. Een gebied van 6 km lang en ongeveer ¾ km breed werd verwoest. Goed 117 km aan wegen en straten, 190 km aan voetpaden, 2.000 straatlantaarns en 17.500 gebouwen vielen ten prooi aan de vlammenzee.

Naar schatting ging een vermogen van ongeveer 222 miljoen $ in rook op. Dat betekende ongeveer een derde van het totale kapitaal in Chicago. Er werden 120 lichamen geborgen maar de onderzoekers waren ervan overtuigd dat het om minstens 300 slachtoffers moest gaan: de onderzoekers vermoedden dat heel wat slachtoffers verdronken waren en anderen geheel opgebrand, zonder sporen na te laten.

Ook al was de brand één van de grootste rampen in de 19de eeuwse geschiedenis van de Verenigde Staten en ook al werd het volledige commerciële gedeelte van de stad in as gelegd, toch was Chicago zeer snel heropgebouwd (zie verder) en groeide de stad snel uit tot één van de dichtst bevolkte en economisch meest welvarende steden van Amerika.

Een populair verhaal dat vaak verteld wordt over hoe de Great Chicago Fire begon, is dat een koe die eigendom was van Kate O'Leary een brandende lantaarn omschopte en dat zo de brand ontstond. Het verhaal is zelfs het onderwerp geweest van een kinderliedje: Laat op een avond, toen we allemaal in bed lagen, Mevrouw O'Leary stak een lantaarn in de schuur aan. Haar koe schopte het omver, Knipoogde toen naar haar en zei "Er zal een hete tijd zijn in de oude stad vanavond!"

Catherine O'LearyHet verhaal deed de ronde dat het vuur was ontstaan doordat een koe (bij het melken) een lantaarn zou omgetrapt hebben. De schuur behoorde toe aan Patrick en Catherine O’Leary. In 1893 gaf een journalist (Michael Ahern/ Chicago Republican), die deze versie de wereld had ingestuurd, toe dat hij het verhaal had verzonnen om zijn artikel wat bij te kleuren. Een andere versie luidde dat clandestiene gokkers hun lamp hadden omgegooid in diezelfde stal.

Hoe dan ook leek de schuur het eerste gebouw dat aan de vlammen ten prooi viel. Interessant om weten is dat diezelfde dag nog andere brandhaarden werden aangetroffen. Dat leidde, samen met andere vaststellingen en getuigenissen, tot bijkomende theorieën over de oorzaak van de brand.

Vrijwel vanaf het moment dat de brand uitbrak, begonnen er verschillende theorieën over de oorzaak te circuleren. De meest populaire en blijvende legende stelt dat de brand begon in de O'Leary schuur, als Mrs. O'Leary haar koe ging melken.

De koe schopte een lantaarn (of een olielamp in sommige versies) omver, waarna er brand uit brak in de schuur. De familie O'Leary ontkende dit, ze lagen in bed voordat de brand begon, maar verhalen van de koe begonnen zich te verspreiden over de stad, Catherine O'Leary leek de perfecte zondebok: ze was een arm Ierse Katholieke immigrante.

Dit verhaal circuleert in Chicago nog voordat de vlammen waren uitgestorven, en het werd opgemerkt in de krant "Chicago Tribune". In 1893 heeft de verslaggever Michael Ahern zijn verhaal ingetrokken, de "cow-and-lantern', hij gaf toe dat het verhaal werd gefabriceerd, maar zelfs zijn bekentenis was niet in staat om de legende te laten rusten.


Eerste korps

Engine 18 was het eerste brandweerkorps dat opgericht werd na de grote brand van 1871.

In deze brandweerkazerne waren de volgende voertuigen en middelen gestationeerd: Engine 18, Ambulance 84, Deputy District 1, EMS Field Chief 4-5-7, and High Rise Rig 6-4-16. Engine 18 beschermde de betere wijk van Chicago, Pilsen, University Village, the Medical District and Taylor Street.

Wil je meer te weten komen over de geschiedenis bekijk dan:
The History of Engine 18

Naslagwerk

Tijdens de tweede helft van de 19e eeuw, was er een sterk anti-Ierse sentiment in de Verenigde Staten en in de stad Chicago. Dit werd versterkt als gevolg van de groeiende politieke macht van de Ierse bevolking in de stad.

In 1866 had het brandweerkorps van Chicago 120 betaalde leden, 125 vrijwilligers en 53 paarden in dienst. De eerste brand van enige betekenis vond plaats op 27 oktober 1839 op Lake street in de buurt van Dearbron.

Wil je de volledige geschiedenis kennen over deze grote ramp, raadpleeg dan dit uitgebreid document. Lees verder ...